.
دومين سيزده بدر در تنهايي. خونه مي مونم تمام روز رو. حس جمعيت زياد و شلوغي و كثيفي رو ندارم.
ديشب براي خودم حس غريبي داشتم. نوعي اطمينان و آرامش قلبي. آن قديمها اينكه روزي در تنهايي بميرم نگرانم ميكرد. اين روزها ديگه هميشه انتظارش رو دارم. به نظر مي رسه سرنوشت محتوممه. بميرم بي آنكه كسي بدونه. حس آرامشي كه به آدم ميده بي نظيره.
پ.ن. نوشته اي نوشتم در تحليل دوستيابي و ازدواج اينترنتي. هنوز به تكميل نياز داره. اميدوارم فرصت تكميلش باشه.
.
0 نظر - بي نصيبمون نزاريد:
ارسال يک نظر